FOREST VILLAGE
Osiedle potraktowane jak ścieżka w lesie.
Cała aktywność człowieka zostaje skupiona w jednym śladzie.
Poza nim teren należy do natury.
FOREST VILLAGE — dane projektu
Lokalizacja: Tampere, Finlandia
Konkurs: Europan 10 — Urban Footprints
Typ: zabudowa mieszkaniowa
Powierzchnia terenu: ok. 6647 m²
Program mieszkaniowy: ok. 2700 m²
Liczba mieszkań: 25
Powierzchnie mieszkań: ok. 55–134 m²
Powierzchnia zabudowy / footprint: ok. 262,5 m²
Zachowany obszar lasu: ok. 5922,5 m²
Główna idea: koncentracja urbanizacji w jednym pasie prowadzonym przez istniejący las
FOREST VILLAGE
Osiedle potraktowane jak ścieżka w lesie.
Cała aktywność człowieka zostaje skupiona w jednym śladzie.
Poza nim teren należy do natury.
FOREST VILLAGE
Urban Footprints / Europan 10, Tampere, Finlandia
Zamiast wycinać fragment lasu pod osiedle, projekt skupia zabudowę w jednym śladzie prowadzonym pomiędzy drzewami.
Forest Village to projekt konkursowy przygotowany dla Tampere w Finlandii w ramach Europan 10 „Urban Footprints”. Teren znajduje się na styku istniejącej zabudowy mieszkaniowej, parku i rozległych terenów leśnych.
Zadanie zakładało wprowadzenie programu mieszkaniowego o powierzchni około 2700 m² wraz z parkingami, przestrzeniami wspólnymi i niezbędną infrastrukturą.
Podstawowym pytaniem stało się więc nie tylko to, ile mieszkań można tutaj zbudować, ale przede wszystkim: jak wprowadzić nową zabudowę do istniejącego lasu, nie zamieniając całego terenu w kolejną parcelę budowlaną?
Urbanizacja + natura
Punktem wyjścia projektu była próba połączenia dwóch struktur, które zwykle traktowane są osobno: osiedla i lasu.
Forest Village nie zakłada stworzenia tradycyjnego zespołu wolnostojących budynków rozsianych pomiędzy drzewami. Taki układ wymagałby rozbudowanej sieci dróg, parkingów, dojść oraz infrastruktury technicznej, a ingerencja rozlałaby się na znaczną część terenu.
Zamiast tego cały program został skoncentrowany w jednej, zwartej strukturze.
Urbanizacja została potraktowana jak ślad prowadzony przez las.
Budynki tworzą pas, który meandruje pomiędzy istniejącymi drzewami i wyznacza czytelną granicę pomiędzy przestrzenią intensywnie użytkowaną przez człowieka a terenem pozostawionym naturze.
Jeden ślad zamiast wielu
Kluczowym elementem koncepcji jest „track” — trasa skupiająca najważniejsze elementy zabudowy.
W jej obrębie znajdują się mieszkania, komunikacja, miejsca spotkań, tarasy, parkingi i funkcje wspólne. Poza nią las pozostaje możliwie ciągły.
Taki sposób organizacji ogranicza rozpraszanie kolejnych elementów infrastruktury po całej działce.
Droga, dojścia, parking czy przestrzeń wspólna nie powstają jako osobne fragmenty zajmujące kolejne części terenu. Zostają zebrane w jeden system.
Forest Village tworzy więc wyraźną granicę: to, co należy do urbanizacji, zostaje skoncentrowane. To, co znajduje się poza tym pasem, może pozostać częścią lasu.
Budynek pomiędzy drzewami
Forma zespołu wynika bezpośrednio z istniejącego krajobrazu.
Zamiast narzucać terenowi regularny układ, zabudowa zmienia kierunek, dostosowując się do zastanej struktury lasu. W rezultacie powstaje meandrująca forma, która nie tworzy jednego zamkniętego bloku, ale przeplata się z zielenią.
Drzewa nie są traktowane jako dekoracja dodana po zakończeniu inwestycji. Stanowią część przestrzeni osiedla i współtworzą relacje pomiędzy budynkiem a krajobrazem.
Las pojawia się pomiędzy segmentami zabudowy, dochodzi bezpośrednio do przestrzeni wspólnych i pozostaje widoczny z mieszkań.
Życie na kilku poziomach
Program został uporządkowany pionowo.
Poziom terenu przejmuje funkcje związane z ruchem, przestrzeniami wspólnymi oraz częścią parkingów. Pojawiają się tutaj miejsca spotkań, przestrzenie rekreacyjne i półpubliczne strefy dostępne dla mieszkańców.
Wyżej znajduje się właściwa część mieszkalna.
Takie rozdzielenie pozwala ograniczyć powierzchnię zajmowaną przez kolejne funkcje i budować bardziej kompaktową strukturę.
Jednocześnie część terenu pozostaje widoczna i dostępna pomiędzy elementami konstrukcji, dzięki czemu granica pomiędzy budynkiem a lasem nie jest jednoznaczną linią ściany.
Przestrzeń wspólna jako część trasy
Forest Village nie ogranicza się do układu mieszkań.
W strukturę budynku wpisano przestrzenie wspólne, miejsca spotkań, place zabaw, saunę, strefy rekreacyjne oraz komunikację. Zamiast zamykać je w jednym centralnym punkcie, zostały rozmieszczone wzdłuż całej trasy.
Dzięki temu przejście przez osiedle nie jest wyłącznie drogą od wejścia do mieszkania.
Staje się sekwencją różnych sytuacji: wejść, tarasów, miejsc spotkań i fragmentów lasu.
Las jako część architektury
Istniejąca zieleń pełni w projekcie również funkcję użytkową.
Las osłania zabudowę od wiatru, ogranicza bezpośrednią ekspozycję budynków i tworzy naturalny filtr pomiędzy mieszkaniami a otoczeniem.
Duże przeszklenia otwierają wnętrza w stronę drzew, dzięki czemu krajobraz staje się stałym elementem codziennego życia mieszkańców.
Projekt zakłada także zachowanie możliwie ciągłych obszarów zielonych pomiędzy większymi fragmentami lasu i parku, zamiast dzielenia ich na niewielkie wyspy pomiędzy drogami i zabudową.
Lekka konstrukcja
Koncepcja zakładała wykorzystanie prostych rozwiązań konstrukcyjnych oraz drewna jako podstawowego materiału konstrukcyjnego i wykończeniowego.
Elementy budynku miały być w części prefabrykowane, a proces realizacji podzielony na etapy.
Lekkość konstrukcji była częścią szerszej strategii projektu: budynek miał możliwie mało konkurować z istniejącym krajobrazem i pozwalać na zachowanie jak największej części zastanej struktury terenu.
Ekologia zaczyna się od układu
Forest Village nie opiera się na jednym technologicznym rozwiązaniu.
Najważniejsza decyzja pojawia się wcześniej, na poziomie samego planu.
Zamiast najpierw zajmować teren, a później szukać miejsca na zieleń, projekt zaczyna od wyznaczenia granic urbanizacji.
Mieszkania, parkingi, komunikacja i przestrzenie wspólne zostają skupione w jednym śladzie. Las zajmuje wszystko to, czego zabudowa nie musi zajmować.
W ten sposób architektura nie próbuje zastąpić istniejącego krajobrazu nowym, zaprojektowanym od początku otoczeniem.
Ma stać się jego kolejną warstwą.
